Wat is S/PDIF? en de Voordelen van de SPDIF kabel

SPDIF kabel

S/PDIF (Sony/Phillips Digital Interface) is een hoogwaardige digitale audiokabel voor consumenten. Hij wordt meestal gebruikt om home cinema systemen, Hi-Fi, spelconsoles, set-top boxes, PC’s en andere entertainmentapparatuur voor consumenten met elkaar te verbinden.

Via S/PDIF kunnen twee kanalen ongecomprimeerde PCM-audio of gecomprimeerd 5.1/7.1 surround-geluid, zoals Dolby Digital of DTS-audio, worden overgedragen. De S/PDIF-interface en de bijbehorende aansluitingen kunnen op twee manieren worden uitgevoerd: optisch en coaxiaal.

1. Optische SPDIF kabel

Het SPDIF systeem maakt gebruik van glasvezelkabels met twee verschillende soorten connectoren: TOSLINK en Mini Optical. Glasvezel als transmissiemedium biedt de voordelen van ongevoeligheid voor elektrische RF-interferentie en aardlussen, alsmede een lage signaalverzwakking, waardoor afstanden tot 50 meter mogelijk zijn (bijvoorbeeld met Lindy Gold TOSLINK S/PDIF-kabel).

Toslink SPDIF

Het meest voorkomende type aansluiting is TOSLINK (kort voor Toshiba Link). Veel grotere AV- en Hi-Fi-producten voor consumenten, zoals versterkers en set-top boxes, zijn ermee uitgerust. Mini-TOSLINK connectoren zijn ook bekend als MiniPlug of Mini Optical connectoren, maar het zijn allemaal dezelfde connectoren.

S/PDIF adapter (Toslink naar Toslink-mini)

Om een TOSLINK-connector om te zetten in een Mini-TOSLINK-connector, kunnen adapters worden gebruikt. De Mini-TOSLINK-connector wordt vaak gebruikt in audioapparatuur en laptops, zoals de Google Chromecast Audio. Omdat deze connectoren fysiek even groot zijn, hebben sommige computers een gecombineerde Mini TOSLINK / 3,5mm audio plug. Lindy Optische Audio (S/PDIF) kabels zijn perfect voor thuisbioscopen en professionele audio-installaties.

2. Coaxiale S/PDIF

RCA phono-aansluitingen en een 75 Ohm coaxiale kabel zijn vereist voor deze versie van de S/PDIF interface. De S/PDIF-vereisten en -gebruikscriteria moeten worden nageleefd. Het is van cruciaal belang 75 Ohm kabel te gebruiken in plaats van ‘standaard’ phonokabels, die fysiek identiek zijn.

Zonder al te wetenschappelijk te worden, de reden hiervoor is dat de impedanties van de twee apparaten die door de verbinding worden verbonden, moeten overeenstemmen, anders zal de interface niet naar behoren functioneren, hetgeen kan resulteren in dropouts, audio jitter, of helemaal geen geluid. De oranje kleurmarkering op de buitenste en/of binnenste aansluitbehuizing onderscheidt 75 Ohm S/PDIF Coax-kabels van andere ‘analoge’ phono / RCA-kabels.

Wat is beter: Optisch of Analoog?

Kortom, geen van beide is beter dan de andere. Dat hangt af van de aard van uw toepassing. Het is van cruciaal belang te onthouden dat SPDIF verwijst naar de interface en niet naar de fysieke draadverbinding. De RCA / Phono analoge kabel, bijvoorbeeld, kan worden gebruikt voor zowel analoge als composiet videoverbindingen. Optisch als verbindingsmedium kan ook worden gebruikt voor andere toepassingen dan SPDIF. Optische verbindingen ondersteunen bijvoorbeeld de optische ADAT Lightpipe interface, die acht kanalen digitale muziek met een resolutie van 24 bit bij 48 kHz of vier kanalen bij 98 kHz kan overbrengen, terwijl SPDIF slechts twee kanalen kan overbrengen.

Optische kabels zijn doorgaans kleiner en brozer van structuur dan analoge kabels, dus als u een draagbare verbinding nodig hebt of van plan bent apparatuur te gebruiken in een moeilijke omgeving, zoals op een podium, is coax wellicht de beste keuze. Optische kabels kunnen daarentegen de voorkeur genieten in een situatie waar EMI-interferentie waarschijnlijk is of langere kabeltrajecten noodzakelijk zijn.

Waarom TOSLINK steeds minder wordt gebruikt

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.